Sulay lang gud
Dugay-dugay na sad na wala ko nagsulti ug bisaya. Di man gani ko kahinumdum kung kanus-a ko nagsulat sa bisaya. Lisud baya uy. Taas (Dako?) kaayo ang temtasyon nga mag-ingles na lang.
Luoy baya ang akong mga anak. Dili pa gihapon kabalo mag-istorya sa tagalog o bisaya. Lisod makapangita ug libro nga tagalog, asa na lang kaha kung bisaya. Wala pa nako gisulayan and Miramesa library pero basin sila naay pipila ka libro. Hay, basta pag-uli nako muagto gyud ko ug National Bookstore or Powerbooks.
Murag kani lang ang akong kaya. Ang akong huna-huna gakapa-kapa.
(Switch to Tagalog)
Baka mas madali. Nahihirapan akong makahanap ng tamang salita sa Bisaya. Nakakapanibago. Nakakagulintang. Una kong lengwahe ang Bisaya at lumaki akong ito ang gamit sa araw-araw.
(Switch to English)
It’s amazing how 2 years of speaking minimal to nil of Filipino turns me into nothing but a tongue-twisted Pinay. I really wish I had the consistency and patience to teach my children my mother tongue. Yet the lack of patience defeats the wanting. Like always. I wonder how helpful our 2 weeks in the Philippines this April will be. I’m sure majority of those talking to my children will willingly revert to English when speaking with them. We shall see.
